🔹انواع دمانس
1. بیماری آلزایمر
- تغییرات مغزی: تجمع غیرطبیعی پروتئینها (پلاکهای آمیلوئید و کلافههای تاو).
- علائم:
- مراحل خفیف: پرسیدن مکرر سوالات، گمکردن مسیر.
- مراحل متوسط: مشکل در شناخت خانواده و دوستان، رفتارهای تکانشی.
- مراحل شدید: ناتوانی در برقراری ارتباط.
- سن تشخیص: معمولاً بالای ۶۵ سال (گاهی از دهه ۳۰ به بعد).
2. دمانس فرونتوتمپورال
- تغییرات مغزی: تجمع غیرطبیعی پروتئینهای تاو و TDP-43 در لوبهای پیشانی و گیجگاهی.
- علائم:
- مشکلات برنامهریزی و سازماندهی
- رفتارهای تکانشی
- تغییرات شدید عاطفی (بیاحساسی یا واکنشهای شدید)
- مشکلات زبانی (درک یا بیان گفتار)
- سن تشخیص: معمولاً بین ۴۵ تا ۶۴ سال.
3. دمانس لوییبادی
- تغییرات مغزی: رسوب پروتئین آلفا-سینوکلئین (لوییبادیها) که انتقالدهندههای شیمیایی مغز را مختل میکند.
- علائم:
- مشکلات حرکتی (سفتی عضلات، از دست دادن هماهنگی، کاهش حالات چهره)
- اختلالات خواب (بیخوابی یا خوابآلودگی روزانه)
- توهمات بصری
- کاهش تمرکز و سازماندهی افکار
- سن تشخیص: معمولاً بالای ۵۰ سال.
4. دمانس عروقی
- تغییرات مغزی: ایجاد لخته یا انسداد در رگهای خونی مغز که جریان خون را مختل میکند.
- علائم:
- مشکلات حافظه (فراموشی رویدادهای اخیر یا گذشته)
- گم کردن وسایل و ناتوانی در پیروی از دستورالعملها
- توهم یا باورهای غلط
- ضعف در قضاوت و تصمیمگیری
- سن تشخیص: معمولاً بالای ۶۵ سال.
🔹 تشخیص دمانس
- تشخیص دشوار است زیرا علائم انواع دمانس مشابه یکدیگرند و برخی افراد ممکن است ترکیبی از چند نوع دمانس داشته باشند.
- پزشک با بررسی تاریخچه پزشکی، معاینات فیزیکی، تستهای عصبی و آزمایشگاهی، به تشخیص کمک میکند
🔹 درمان
- در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای انواع دمانس وجود ندارد.
- برخی درمانها میتوانند روند بیماری را کند کنند یا علائم خاصی را مدیریت نمایند.
- مشورت با پزشک برای انتخاب بهترین گزینه درمانی ضروری است
