🔹 تدوین برنامه درمانی
- بررسی همه داروهای مصرفی (تجویزی، بدون نسخه و مکملها) برای شناسایی داروهای مضر مانند آنتیکولینرژیکها، آنتیهیستامینها، بنزودیازپینها و داروهای خوابآور.
- استفاده محتاطانه از داروهای مورد تأیید FDA برای آلزایمر (مهارکنندههای کولیناستراز و آنتاگونیستهای NMDA).
- در دمانس عروقی، تمرکز بر پیشگیری از سکته و کنترل عوامل خطر بسیار مهم است.
- در صورت نیاز، درمانهای غیر دارویی مانند محیط آرام و پرهیز از عوامل استرسزا میتوانند جایگزین دارو شوند.
🔹 مدیریت مشکلات رفتاری
- برخی بیماران دچار توهم، افسردگی یا پرخاشگری میشوند. استفاده از داروهای ضدروانپریشی باید با حداقل دوز و تحت نظارت شدید باشد.
- بیماران مبتلا به دمانس با اجسام لویی و پارکینسون نسبت به این داروها بسیار حساس هستند.
- توجه به مشکلات همراه (مانند ضعف شنوایی یا بینایی) میتواند به بهبود رفتار بیمار کمک کند.
🔹 ارتباط مؤثر با بیمار
- با جملات ساده و یک مفهوم در هر بار صحبت کنید.
- برای پرسشها از بله/خیر یا چند گزینهای استفاده کنید.
- خودتان را معرفی و علت ملاقات را توضیح دهید.
- اگر بیمار متوجه نمیشود، جمله را بازنویسی کنید (نه با صدای بلندتر).
- تماس پیگیری با بیمار و مراقب پس از هر ویزیت توصیه میشود.
🔹 نقش خانواده و مراقب
- با مراقب درباره ایمنی خانه، رانندگی، گمشدن و تغییرات رفتاری گفتگو کنید.
- از مراقبین بپرسید چه مشکلاتی دارند و چه منابع حمایتی نیاز دارند.
- فهرستی از اقدامات بعدی و منابع در اختیار خانواده قرار دهید.
🔹 حمایت از بیمار و مراقب
- توصیه به استفاده از تقویم، لیست وظایف، یادآورها و فناوریهای ایمنی.
- سبک زندگی سالم: تغذیه مناسب، فعالیت بدنی، روابط اجتماعی و فعالیتهای ذهنی.
- مراقب نیز باید به طور منظم به پزشک مراجعه کند و از خدمات مراقبت موقت بهره ببرد.
