طبق گزارش مؤسسه پژوهش سیاست عمومی (IPPR)، برآورد میشود تا سال ۲۰۳۰ بیش از دو میلیون نفر بالای ۶۵ سال در انگلستان بدون فرزند نزدیک زندگی کنند که در صورت نیاز نتوانند مراقبتی از خانواده دریافت کنند.
این اندیشکده تأکید کرد که کشور باید «نهادهای اجتماعی جدیدی» بسازد تا بتواند با این تغییرات مقابله کند.
فشار بر خدمات اجتماعی
دولت بریتانیا اعلام کرده که در حال تلاش است تا اطمینان یابد افراد بیشتری مراقبتهای لازم را در خانه دریافت کنند.
از میان دو میلیون سالمند فاقد فرزند در نزدیکی خود، پیشبینی میشود ۲۳۰ هزار نفر به بیش از ۲۰ ساعت مراقبت هفتگی نیاز داشته باشند.
کلر مکنیل، پژوهشگر ارشد IPPR، به بیبیسی گفت:
«اعضای خانوادهی کافی برای ارائه مراقبت در آینده وجود نخواهند داشت. این به معنای فشار بیشتر بر خدمات اجتماعی و نیز خدماتی چون NHS خواهد بود. ما نیازمند بازاندیشی اساسی درباره شیوه مراقبت از یکدیگر در دوران سالمندی هستیم.»
راهکارهای پیشنهادی گزارش
برای پر کردن این «شکاف مراقبتی»، IPPR پیشنهاد کرد بریتانیا باید:
- استفاده از شبکههای محلی (neighbourhood networks) را گسترش دهد، مانند طرحهایی در لیدز که توسط سالمندان اداره میشود و علاوه بر مراقبت، به کاهش انزوای اجتماعی کمک میکند.
- سرمایهگذاری در تقویت گروههای اجتماعی در مناطقی که سابقه ضعیفی در مراقبت مبتنی بر جامعه دارند.
- الگوبرداری از نمونههای بینالمللی، مانند ابتکارات آلمان، استرالیا و کارزار ۱۰ ساله ژاپن برای آموزش یک میلیون حامی دمانس.
- ادغام خدمات عمومی برای گروههای سنی مختلف، مانند مراقبت از کودکان و سالمندان در یک مکان، همانند مدل آلمان.
- تقویت حقوق شغلی مراقبان.
مراقبت توسط سالمندان برای سالمندان
گزارش همچنین به افزایش تعداد سالمندانی که از دیگر سالمندان مراقبت میکنند اشاره کرد و برآورد کرد حجم مراقبت «فشرده» توسط همسران یا شرکا در ۱۵ سال آینده ۹۰ درصد افزایش خواهد یافت.
طبق برآوردها، میانگین هزینه سالانه مراقبت در خانه حدود ۲۵ هزار پوند و برای خانه سالمندان حدود ۳۶ هزار پوند است.
خلأ سیاستگذاری
دولت گفت در حال کار برای ادغام خدمات درمانی و اجتماعی است تا افراد بیشتری در خانه تحت مراقبت قرار گیرند.
هلنا هرکلاتس، مدیرعامل انجمن Carers UK، هشدار داد که پر کردن این «خلأ سیاستگذاری» در زمینه مراقبت از سالمندان «کاملاً حیاتی» است.
او افزود:
«خانوادهها، جامعه و اقتصاد ما نیازمند خدمات مراقبتی قابل اعتماد، مقرونبهصرفه و با کیفیت هستند. همچنین باید از افرادی که وظیفه مراقبت را بر عهده دارند حمایت جدی شود. همانطور که در دهه گذشته حمایت از والدین شاغل متحول شد، اکنون هم باید همین تغییر نگرش در حوزه مراقبت از سالمندان، بیماران جدی و افراد ناتوان ایجاد شود.»
